മണ്ണില് കളിക്കരുത്!
വെയിലത്ത് നടക്കരുത്!
മഴയത്തിറങ്ങരുത്!
വിയര്ക്കരുത്!
കുട്ടിക്കാലത്തെ ശിക്ഷണങ്ങളെല്ലാം
അതേപടി ഇപ്പോഴും
ഇനിയെന്നെ നിര്ബന്ധിക്കാന്
നിങ്ങള്ക്കെന്തവകാശം?
വിയര്പ്പുനാറ്റം എനിക്ക്
സഹിക്കാന് വയ്യല്ലോ
- ഹുസ്ന തസ്നീം കെ.ടി.
വിയര്പ്പ്
നിരാശ
നിറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങള് നെയ്തുപോയി
അറിയാതെ ചിറകുകള് വിടര്ത്തിനിന്നു.
അലതല്ലും തിരമാലപോലെ മനസ്സിന്റെ
നിറകുടം തുളുമ്പി പോയി.
വിധിയുടെ ഹസ്തങ്ങള് മാറിവന്നു.
തഴുകി തലോടി കടന്നു പോയി.
പൊട്ടിത്തകര്ന്നൊരെന് ചില്ലുപാത്രം
മങ്ങിത്തുടങ്ങിയെന്നാഗ്രഹങ്ങള്.
പാഴ്ജന്മമായി, ഞാന് ഭാരമായി
മോഹാലയങ്ങള് തകര്ന്നു വീണു.
മരവിപ്പിന് ഭാരവും മാറിയില്ല.
ശോകമൂകങ്ങളാലെന്റെ ജീവന്
മാത്രമെന് നെഞ്ചിലശേഷിച്ചു.
ദൈവത്തിന് നീതി ഇതെന്തിനെയോ
ഇനിയും കഴിഞ്ഞില്ലേ പരീക്ഷണങ്ങള്
ജന്മദു:ഖങ്ങള് മറന്നൊരെന്നെ
ജീവിക്കാന് പ്രേരണ നല്കിയോരേ
ക്ഷമയില് വിളങ്ങുന്ന എന് മാനസം
ഇനിയും നിയെന്തിനീ പരീക്ഷണങ്ങള്?!
അന്ധകാരത്തിന് തേന് നുകരുന്നു
ഇല്ലായ്മ എന്നെ പുണര്ന്നു നിന്നു.
വല്ലായ്മ എന്തിനറിഞ്ഞു വീണ്ടും!
പൊട്ടിച്ചെറിഞ്ഞൊരെന് മോഹമെല്ലാം
വരുമോ പ്രതീക്ഷതന് കുഞ്ഞുനാളം?
-ഫസ്ന
പൂമ്പാറ്റ
പാറിനടക്കും പൂമ്പാറ്റേ
എങ്ങോട്ടാ പോകുന്നേ?
പൂന്തേനുണ്ണാന് പോണൂ ഞാന്
റോസാപൂവില് പോണൂഞാന് .
എന്തൊരു ചന്തം നിന്ചിറക്
എങ്ങനെ കിട്ടി പൊന്ചിറക്?
നിന് ചിറക് കടം തന്നാല്
ഞാനും കൂടെ പോരാലോ...
-ഹസനുല് ബന്ന
ബോധവാനാകുക
തെളിനീരൊഴുകുന്ന പുഴയല്ലേ മുന്നില്
തെളിനീരിലത്ഭുതം കൂറിയിരിപ്പല്ലേ,
ഈ പുഴയുടെ സൗന്ദര്യം കാണുകയല്ലേ
കൂട്ടരേ, നമ്മളീ കുട്ടിക്കുരുന്നുകള്!
പുഴയുടെ അരികിലതാ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന
പച്ചപ്പരവതാനിപോലെ മനോഹരം
നെല്ലോലകള് തലയാട്ടി രസിക്കുന്നതാം
വയലല്ലേ നമ്മള് കാണുന്നത് കൂട്ടരേ!
തത്തകള് മൈനകള് പ്രവുകളുമെല്ലാം
പാറിപ്പാറിപറന്നു വന്ന്
പറന്നിറങ്ങി തിരിഞ്ഞു നടന്നിട്ട്
പറന്നുയരുന്നു നെല്ക്കതിരുകളുമായ്!
വയല്ക്കരയിലുള്ള ഒരു മാങ്കൊമ്പിലിരുന്ന്
മധുരഗാനം പൊഴിക്കുകയാണല്ലോ
ആരാരും കാണാതെയീ ഗായകന്
പാടുകയാണല്ലോയീ കൊച്ചുകുയില്!
ഇതെല്ലാം ഞാന് സ്വപ്നത്തില് കണ്ടതാണേ,
യാദൃശ്ചികമായേതോ നിമിഷത്തിലാണേ,
ഇനിയൊരിക്കലും ദൃശ്യമാകില്ലിത് സ്വപ്നത്തില് പോലുമേ,
മാനവാ നിന് ചെയ്തികളല്ലേയിതിനു കാരണം!
പുഴയിലില്ലായിന്ന് തെളിനീര്
മണല് വാരിക്കഴിച്ചത് മാഫിയകള്
എന്നുടെ കൂട്ടരെ ഇങ്ങനെയായാല്
വെള്ളമില്ലാത്തൊരവസ്ഥ വരില്ലേ?
വയലുകളെല്ലാം നികത്തീട്ടല്ലേയിന്ന്
കെട്ടിടങ്ങളുണ്ടാക്കീടുന്നത്
എന്റെ മനുഷ്യരേ ഇങ്ങനെയായാല്
ഭക്ഷണമില്ലാത്തൊരവസ്ഥ വരില്ലേ!
തത്തയും പ്രാവും മൈനയും കുയിലും
എങ്ങനെ വരുമീ കേണ്ക്രീറ്റ് വയലില്?
വസിക്കേണ്ടേ മാനവാ ജന്തുമിത്രാദികള്ക്ക്?
ബോധവാനാകൂ നിന് നന്മക്കായ്
-സോണിയ ടി.ടി.
നരന്
കുത്തിയൊലിക്കും പുഴയതു തന്നില്
കുത്തിമറിഞ്ഞു മരങ്ങള് പിടിക്കും
നായകവേഷം ആടിതിമിര്ക്കും
റോളുകള് കണ്ടു തരിച്ചഥ നിന്നു.
ഉഗ്രന്മട്ടുകള് കണ്ടുതരിച്ചു
കോരിത്തരിച്ചു തിരിച്ചു നടന്നു.
അനുകരമായിട്ടുള്ളൊരു വിദ്വാന-
തുപോലാകാന് ആഗ്രഹമേറെ.
കുത്തിയൊലിക്കും വെള്ളത്തില്
മുട്ടന്മരമതാ പോകുന്നു
ഉടനേ ചാടി പിടിക്കാന് മോഹം
ഉള്ളിലുദിച്ചേയാശാന്
ഉടനേ ചാടി പുഴയുടെ നടുവില്
കണ്ടൂ അവനൊരു രണ്ടാം ലോകം.
അനുകരണത്തിന് വിഷകരമമ്പുകള്
പാഞ്ഞു വരുന്നേ നമ്മുടെ പിന്നില്...
-ഷിജിന് സി.
എന്റെ ഗ്രാമം
പച്ചപ്പരവതാനി വിരിച്ചപോല്
മെച്ചത്തില് നീണ്ടുകിടക്കും വയലുകള്.
ഉച്ചവെയിലില് പണിയെടുക്കും കൃഷീവലന്,
വിതക്കുന്നു തന് വിയര്പ്പിന് മുത്തുകള്
പാറിക്കളിക്കുന്നു പച്ചപ്പനന്തത്ത
പാടുന്നു പൈങ്കിളി പൂമരച്ചില്ലയില്
കളകളം പാടിയൊഴുകും പുഴയും
കൂകൂരവം മുഴക്കും കുയിലും
നെറ്റിയില് കണ്ണുള്ള കുഞ്ഞുമത്സ്യങ്ങളെ
തക്കം പാര്ത്തിരിക്കും സന്ന്യാസികൊക്കും
മുത്തശ്ശിപാടും പാട്ടിലീഗ്രാമം
മുത്തുപോല് തിളങ്ങുന്നെന് മനസ്സില്
ആഹാ! എത്ര മനോഹരമെന് ഗ്രാമം!
എന്നോതുവാന് എനിക്കെത്ര മോഹം.
ആവില്ലെനിക്കൊരിക്കലുമതേറ്റു പാടുവാന്
കാണുകില്ല ഞാനാഗ്രാമഭംഗി.
കാണുന്നില്ല ഞാന് പാറും പനന്തത്തയെ
പൈങ്കിളി പാടും പൂമരച്ചില്ലയെ
കാണുന്നതോ ഞാന് മണ്ണുമാന്തിത്തുരപ്പനെ
നിരത്തുന്ന മലകള് നികത്തുന്ന പാടങ്ങള്
കോണ്ക്രീറ്റ് കാടുകള് നിറയുന്നു ചുറ്റും.
ഒരു മുഴം കയറിനാല്
ഒടുങ്ങുന്നു കൃഷീവലന്
ഇല്ലവനു കൊയ്യുവാന് വിയര്പ്പിന് മുത്തുകള്.
കേള്ക്കുന്നില്ല ഞാന് പുഴതന് കളകളം
പാടും കുയിലിന് കൂകൂരവവും
കേള്ക്കുന്നതോ ഞാന് മണല്വാരും
ലോറിതന് മുരള്ച്ചകള്
വീഴും പൂമരച്ചില്ലതന് രോദനം.
ആരു നല്കും മുത്തശ്ശിതന് ഗ്രാമത്തെ,
വീണ്ടും കണ്ണിന് കുളിര്മയേകുവാന്
വീശും തെന്നലിന് കുളിരേറ്റിടുവാന്
പൂമരച്ചില്ലകള് നിറെഞ്ഞങ്കിലെ-
ന്നാശിച്ചുപോം മനസ്സിനോടെന്തു
ചൊല്ലേണ്ടു ഞാന് പറയൂ കൂട്ടരേ...
- ആയിഷ സന സി.കെ.





